44/35
Savaş zamanlarında, fakir bir oduncu ve karısı büyük bir ormanda yaşamaktadır. Bir gün karısı küçük bir kız bulur ve onu kurtarır, bu da çiftin ve çocuğun yolunun kesişeceği kişilerin hayatlarında geri dönülmez bir değişime yol açar. Bu, Michel Hazanavicius’un ilk animasyon filmidir. II. Dünya Savaşı, insanlığın en karanlık dönemlerinden biridir. İnsanlığın gri savaşı yeni bıraktığı, dünyanın insan zulmünün boyutuna tanık olduğu bir zaman. Yeniden doğuşun, kurtuluşun ve barışın vaat edildiği bir zaman. İnancın eli, Avrupa’ya en korkunç şekilde vurmuştur, büyük bir savaşın ve onu yöneten kayıp bir neslin dayattığı borç. Dünya durmuştur, Schick yüzünden ya da en azından sadece onun yüzünden değil, altında yatan şey yüzünden. O zamana kadarki en büyük dünya trajedisinin önünde giderek daha karanlık bir gelecek yatmaktadır. Almanya harabe halindeydi, bir savaşı, halkının inancını ve imparatorluğunun gücünü kaybetmişti. İntikam, aşağılanma için yemin edilmişti. Bu özellikle karanlık dönemden birkaç yıl sonra, mütevazı yaşlı bir Alman marangoz çifti vardı. Adam büyük ağaçları kesmeye gitti ve kadın küçük dalları topladı. İkisi de ormanın ortasında çorbası ve yorgun yaşlı bir köpeğin onu beklediği küçük bir eve varmak için zorlu bir iş günü geçirdiler. Hiç çocuğu olmamış olan kadın, Tanrı’yı terk etmiş veya onu hiç gün ışığına çıkarmamış olduğu için sahip olduğu her şey için yalvardı. Gökyüzüne, ormana ve hatta tren tanrılarına ona bir tren vermeleri için yalvardı. Ve bir gün, tren tanrıları dualarına cevap verdi. Ormanın bu boş köşesinde, bir tren kışın beyaz karını deldi, yavaş ama emin adımlarla korkunç varış noktasına ulaştı. Ve bir gün, bir bebek trenden atıldı ve sadece ormanın yaşlı kadını onu aldı. Bazıları için kalpsiz bir şey, ama onun için değil. Ardından gelen, güzelce işlenmiş bir trajedi, bir insanlık hikayesi: Kendini inşa eden ve feda eden sevgi dolu güç ve misilleme yapan ve cezalandıran içsel olarak kötü tarafı. Michel Hazanavicius’un animasyon filmi, sizi büyülü bir ormanın kalbine yerleştiren, tuhaf karakterler topluluğu ve II. Dünya Savaşı’nın karanlık ortamıyla çok komik bir üslup ödünç alıyor, yılın en güzel gözyaşı döktüren filmlerinden biri. Jean Louis Trintignant’ın görkemli kariyerine yakışır bir veda.
